💚💚💚 ตอนที่ 3 ตาม รอยสล่าปักผ้าเมือง เรียนเทคนิคปักผ้าแม่สล่า ..................งาน Gift Fair : งานหัตถกรรมของขวัญของที่ระลึก ครั้งที่ 30 ..................ศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรม ภาคที่ 1 จังหวัดเชียงใหม่
29 พ.ย.
นับเป็นช่วงเวลาที่ดี แม้จะเริ่มมีข่าวประชามหาวิตกเกี่ยวกับโควิด-19
เราก็ยังดีใจที่พบว่า ยังมีนักท่องเที่ยวไม่น้อย มาเยี่ยมชม ช็อพสินค้าในงาน Gift Fair
ซึ่งจัดเป็นประจำให้นักท่องเที่ยวและคนเมืองเองได้เตรียมเลือกหาของขวัญ
งานเอกลักษณ์คนเมืองสำหรับมอบให้คนรู้ใจในช่วงเทศกาลปีใหม่
นับว่าเป็นอีกงานที่สำคัญของปี ซึ่งหล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนที่ทำงานศิลปหัตถกรรมมาตลอด
และมีมาตรการควบคุมโรคเข้มข้น มีจุดวัดอุณหภูมิ จุดวางเจลล้างมือ ลงชื่อเข้างาน
ผู้คนก็ระวังตัว และป้องกันตนเอง ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่เป็นอย่างดี
เราเชื่อมโยงกับ ตอนที่แล้ว สล่าของออนใต้ มีหลายสาขา รวมถึงงานปักผ้า
ด้วยเสน่ห์ของงานหัตถกรรม อยู่ที่การเชื่อมโยงวิถีชุมชน ถ่ายทอด
ออกแบบวางลายผ้าบนชิ้นงาน
เรากำลังเอ่ยถึง ลายปลาวน สัญลักษณ์ ที่ปรากฎบนเครื่องสังคโลกสันกำแพง
ของชาวออนใต้ เมื่อมาวางบนผืนผ้า มีความงดงาม ลงตัว
แม้ไม่ทราบที่มา ก็สดุดตา ความงามตามแบบศิลปะ
น้องคนงามที่รับหน้าที่เฝ้าร้าน ของชุมชนออนใต้วันนี้ เล่าว่า
พวกเธอจัดแบ่งเวลา สลับกันเฝ้าร้านเพื่อให้คนอื่นๆ ได้ทำภารกิจ
และงานปักที่ยังต้องเร่งมือตามออเดอร์ กลุ่มสล่าปักผ้าในชุมชนจะรับงานปักจากหลายที่
งานแบบข้างบน(เราจัดภาพให้ดู หน้าหลังว่าปักกันเต็มผืนแบบนี้
สล่าต้องใช้เวลา 2-3 สัปดาห์) ค่าแรงนั้นไม่มากมาย
บางคนใช้เวลายามว่างจากงานบ้านแล้ว ซึ่งพอแบ่งเบาภาระในบ้าน
ฝีมือดีๆ ปักเก่ง เร็ว มีเวลา รายได้ก็จะสูงตามไปด้วย
นี่เป็นการเรียนรู้งานของชุมชนเดียว ก็ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง
ทั้งบริเวณงานนั้นเฉพาะงานปัก มีร่วม 20 กว่าร้าน..เราเจาะลึกได้ชุมชนเดียวเอง
ราคาของผลิตภัณฑ์งานปัก ขึ้นอยู่กับพื้นที่บนอาภรณ์แต่ละผืนว่า
งานปักมากน้อย ความละเอียดของลวดลาย วัสดุปัก ด้าย/ไหม/ไหมพรม/ลูกปัดฯ
ราคาเริ่มต้น.. ตั้งแต่ เกือบ 1,000-5,000+ ฿
ถ้าเราเลือกซื้อของในงาน สามารถต่อรองได้นิดหน่อย พอเป็นกำลังใจ
ส่วนใหญ่เห็นงานแล้วไม่กล้าต่อกันหรอก ยิ่งถ้าคุณปักผ้าเอง คุณจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
"อย่าไปต่อเค้านะ.." แต่ถ้าซื้อออนไลน์ คุณได้ราคาสูงกว่าแน่นอน
และถ้าไม่เห็นฝีมือใกล้ๆ ไม่ได้ลองสวมใส่ดู..จะเป็นคนละความรู้สึกในการจ่าย...
งานปักผ้านั้น มาจากต่างหมู่บ้าน ต่างอำเภอ มีหลากหลายมาก
ทั้งสไตล์ที่ผสมผสานแนวภารตะก็มี แนวมุ้งมิ้ง แนวโหดๆ การ์ตูนทุกชาติพันธุ์
เก็บภาพไม่ไหว เกรงใจร้านค้า ทั้งแบบของบุรุษและเด็กๆ ชายหญิง มีพร้อมทุกวัย
ซึ่งยกให้เป็นดินแดน ผ้าปักแฟชั่นแห่งยุคสมัยไปเลย
ต่างจากแนวชนเผ่าที่ผู้เขียนชื่นชอบ..และยังไม่มีเวลาไปชมเลย😒
เมื่อได้เวลานัดหมาย เราได้พบ แม่ครูยม สล่าปักผ้าแห่งบ้านป่าตึง ออนใต้
เราต้องไปเรียนรู้กันในร้านเลย ลูกค้ามาก็ขาย ช่วงว่างก็ทดลองเทคนิคการปัก
ซักถาม การจัดการในวิถีชุมชนปักผ้า ร้านนี้เป็นของลูกสาวคุณยายซึ่งเป็นกำนัน
และนำพาแม่บ้าน กลุ่มสล่า รับงานปัก ออกแบบและออกร้านนำผลิตภัณฑ์ของลูกบ้าน
มาจัดจำหน่าย ครบวงจร เพื่อให้มีรายได้กันต่อเนื่อง
ศักยภาพของชุมชนชาวเหนือ เรื่องปักผ้า (อยากเหมาว่าทุกชุมชนในเชียงใหม่)
เมื่อโตมา พอจับด้ายเข็มอยู่มือ ก็สามารถด้นกันได้เลย(ปักผ้าแบบด้น)
แทบไม่พบ workshop สอนปักเพราะไม่จำเป็น ถ้าจะไปขอเรียนก็สอนไม่เป็น
อยากทำเป็น ก็ไปนั่งดู ฝึกปักเอง (ครูไม่พัก ไม่ต้องลัก ปักไปเลย..)
13.30 น. เราออกเดินทางจากงาน Gift Fair ไปเชียงราย ก็มีนัดหมาย สล่าดนตรีพื้นเมือง ที่ เส้นทางผ่าน ระหว่างทาง .. แยกตอนดีมั้ยน้าาา....เอาไงดี
เจอกันตอน 4 ละกัน เรื่องเยอะ ..