ท่องล้านนา - ตามรอยสล่า ตอน 1

💚 ตอนที่ 1   ณ กาดชุมชนหนองพญาพรหม

28 พ.ย.  (ช่วงเริ่มต้น ประชามหาวิตก โควิด19)

         👸   ตามจริงทริปนี้ จะมีเพื่อนมาด้วย 3 คน เพื่อเข้าคอร์ส ดูแลสุขภาพและพักเหนื่อยจากภารกิจของคนเกษียณ (ทำความเข้าใจก่อนว่า คนเกษียณนี่ก็ว่างจากงาน ว่างหนักมาก มันก็เหนื่อยกัน เลยมาพักผ่อนนี่ไง) ส่วนเราจะแว้บไปเรียนปักผ้ากับสล่าอาข่า สักวันสองวัน ปล่อยให้เพื่อนไปตั้งวงก๊งชา..แอคท่าถายรูปกันไป  แต่เมื่อถึงเวลาก็มีอันติดขัด เราเลยต้องมากันตามลำพังสองผู้เฒ่า ต้องหาทำธุระ โทรประสานเพื่อนๆ สล่าในเมือง ชวนเขาไปด้วย สรุปก็หาเรื่องได้เยอะอยู่เพราะเรามาไกลแล้ว จะได้คุ้มกับเวลาที่เดินทางมาและพยายามหาเรื่องชวนเพื่อน ให้ธุระเพื่อนกับธุระเราเป็นเรื่องเดียวกัน..ทำได้นะ

          👧  เช้านี้เราจะต้องมาดูงานที่ ตลาดชุมชนหนองพญาพรหม เพราะเจ้าของบ้านที่เราพัก (คุณจอมบุรี เป็นคนโคราชมาอยู่ เมืองนี้นาน เป็นที่รู้จักในนามธุรกิจเครื่องเสียงและกลายมาเป็นสล่า ด้านการปรับแต่งเครื่องดนตรี และน้องอ้อ ภรรยา ก็เป็นสล่างานหัตถกรรมเครื่องประดับ) จะมาตั้งร้านแสดงสินค้าที่ตลาดนี้ 

                ตลาดชุมชนหนองพญาพรหม อยู่่ที่ ต.ออนใต้ อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่ เป็นตลาดเล็กๆ ที่มีมูลค่าการหมุนเวียนทางธุรกิจชุมชนน่าสนใจ  ตั้งอยู่ข้างหนองพญาพรหมซึ่งเป็นหนองน้ำธรรมชาติขนาดกลางๆ ซึ่งคนที่นี่ก็นับถือพญานาค และสร้างรูปองค์พญานาคไว้ที่ลานศาลาบริเวณหนองน้ำนี้ด้วย ที่น่าสนใจ ที่นี่ เป็นหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ ชุมชนออนใต้ และยังมีมูลนิธิสล่า ล้านนา  ทั้งนี้ได้เปิดสถานที่ท่องเที่ยว หนองน้ำพญาพรหม เจ้าพญานาค เมื่อต้นปี 61 นี่เอง 

                      หมายเหตุ :  โครงการสร้างสรรค์อุตสาหกรรมเชิงวัฒนธรรม การพัฒนาหมู่บ้าน อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ เป็นการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยว/ แหล่งท่องเที่ยวที่ได้เปรียบเชิงวัฒนธรรม โดยมีเป้าหมายให้เกิด หมู่บ้าน อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative Industry Village: CIV)   ที่ประยุกต์ ใช้ทุนวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น ผนวกความรู้ เทคโนโลยี นวัตกรรม สร้างสรรค์    เป็นผลิตภัณฑ์และบริการที่เชื่อมโยงกับการพัฒนา แหล่งท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน)

                    นี่ไง หนองพญาพรหม  มองย้อนกลับไปที่ภูเขา แสงสวยมาก แต่ก็แค่กล้องมือถือ                                 หามุมย้อนแสงไม่ได้เลย เอาแค่นี้นะ

ชื่อ ตลาดที่ถูกต้อง .."กาดนัดวิถีชุมชนออนใต้ หนองพญาพรหม"  ชื่อที่เราเรียกมา..มันไม่ถูกกกก..

บรรยากาศดีมากๆ  เดินชมสินค้ากันรอบๆ ใต้ร่มไม้ใหญ่  ร่มรื่น ร่มเย็นเข้าไปถึงใจ...

เสียงคนเมืองทักทาย  พูดคุยกัน ยิ้มแย้มด้วยไมตรี  มีนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาเป็นระยะ   

ที่จริง มีดนตรีพื้นบ้านด้วย . แต่ดนตรียังไม่มา ตอนเราออกจากกาด (ไปตามหาเพื่อนอีกคน) 

สล่าครูอ้อ ผู้เชียวชาญงานหัตถกรรม งานทำมือที่คิด ออกแบบเอง ด้วยฝีมือที่เนี้๊ยบ

ชิ้นงานเท่ ถักทอแน่น  งานของเธอ ราคาสูง (มานั่งทำไมตลาดนี้)  นักท่องเที่ยวที่คู่ควรจะได้รับชิ้นงานเธอไปใช้งาน ก็จะผ่านมายืนยันว่า ..งานฝีมือ ของดีจริง  ไปต่อได้เสมอ..

 

ซ้ายมือนี่เป็นงาน ลองทำเล่นจิ๊บๆ  ไอเดียจากที่ไปเรียนปักผ้ากัน  ขวามือนี่งานดีไซน์ ขายเมืองทอง

เราออกมาที่กาดกันเช้ามาก  ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องดังนั้น จึงมาเปิดเตาผัดไทยสุขภาพกัน    

เป็นออเดอร์แรก ฝีมือเด็ด ผัดแบบบ้านๆ อร่อยแบบภัตตาคาร

เพียง 20 บาท ในถ้วยกระดาษรักษ์โลก เป็นอิ่มเช้าที่น่าจดจำ

ตื่นตามาก ตรงที่ทุกร้านในกาดชุมชน เข้าร่วมโครงการ "คนละครึ่ง" กันด้วย 

รู้สึกดีที่สิทธินี้เข้าถึงผู้คนชั้นรากหญ้า  ผลิตภัณฑ์ที่นำมาขายนั้น มีวางไว้ให้เลือกหลากหลาย

  สินค้าเกษตรอินทรีย์  ด้วยราคาชาวบ้าน กับข้าวพร้อมทาน และผักปลา อาหารสด

 เครื่องปรุงที่ใช้ในครัว  เสื้อผ้าเมือง ของใช้  พอตัวทีเดียว

ที่นี่ลดการใช้พลาสติกและโฟม เสริมสำนึกลดโลกร้อน เห็นมีเจ้าหน้าที่มาเดินตรวจสอบ แนะนำกัน 

และเป็นนิมิตอันดี  หลังจากที่เป็นทาสแมวมานาน  วันนี้ได้กินขนมขี้แมว ที่แสนนุ่ม หวานน้อย

ละลายในปาก  พร็อพดอกอันชัน จัดเรียงในกระทงใบตอง  สวยจนไม่กล้ากิน

พึ่งเคยได้ยินชื่อ ขนมขี้แมว  จะว่าไป ก็มีส่วนคล้าย ขนมต้ม เพียงแป้งโอบอยู่นั้น 

นุ่ม ละมุน และใส้ไม่หวาน จัดจ้านเท่าขนมต้ม  

เสียท่าไปหน่อย น่าจะทาน ขนมขี้แมว แกล้มกาแฟ   ดันกินหมดซะก่อน

ดูชื่อร้านเขาสิ .. เห็นชื่อแล้วจะอยากมั้ยล่ะ .. 

ใครกัน? เกลี้ยงแบบนี้ 'กาโน่ คั่วกลาง'  ขอน้ำตาลด้วย แม่เป็นคนอ่อนหวาน 

ของมันต้องเติม.. นานๆ จะทำเท่ แบบดื่มเพียวๆ ซะที (ตอนอวดคน ..ว่ารักสุขภาพ)

บางทีก็มีดัดจริตกันบ้าง.. แต่ต้องชัวร์ว่า ..ร้านนั้น กาแฟรสดีและไม่ขมมมม..เท่านั้น!

    

                   *** ช่วงเที่ยง  เราไปตามหาเพื่อนเก่าของ พขร. เรา เมื่อคร้้งเรียนด้วยกัน ชั้นประถม                       เป็นเพื่อนรักในแก็งค์  เมื่อถึงในวัยนี้ มีเวลาหวนรำลึกวันเก่า คงคิดถึงกัน เครื่องมือ Social                                     ช่วยให้ทราบว่า เขานั้นมีชีวิตอยู่ และพิกัดไหน อาศัยการโทรถามตรงๆ                                             อย่ามัวอยากจะเซอไพรส์กัน  ถ้าเขาไปทางอื่นจะเสียเที่ยว  แอ็พกูฯ ก็ช่วยได้มาก                            นำพาให้มาเจอกันในที่สุด  ไม่หลงทาง  ทริปนี้ก็ทำให้ พขร. มีกำลังใจ ที่บรรลุภารกิจ                                  แอบเสียดายนิดๆ  ไม่ได้ทานก๋วยเตี๋ยวร้านพี่เขา เพราะเรารีบกลับมาขนช่วยกัน                    ยของมาแสดงที่ตลาดถนนคนเดิน สันกำแพง .

..ติดตาม ตอน 2 น้าาา..